Мінулі часы, калі дзіця аддавалі ў дзіцячы садок адразу на ўвесь дзень і ў вельмі маленькім узросце. Цяпер дзіцячыя псіхолагі і педагогі ўпэўнены ў тым, што чым больш мяккай і плаўнай будзе адаптацыя дзіцяці да дашкольнай установы, тым менш пасля ўзнікне праблем са здароўем і зносінамі з аднагодкамі. Існуе некалькі правіл, якія дапамогуць аблегчыць адаптацыю дзіцяці:
1. Наведванні павінны быць абмежаваныя па часе: не больш за 1-2 гадзін.
2. У першыя два тыдні не рэкамендуецца пакідаць дзіця на сон, нават калі бацькам здаецца, што адаптацыя ідзе паспяхова.
3. Для палягчэння адаптацыі псіхолагі раяць першы час даваць малому з сабой якую-небудзь каханую рэч з дому: мяккую цацку, машынку, сумачку.
4. Пакідаць дзіця на ўвесь дзень варта не раней, чым маляня пачне добра спаць. Калі дзённага паўнавартаснага адпачынку не будзе, лепш забіраць дзіця крыху раней: не адпачыўшы, яно не зможа вытрымаць нагрузку цэлага дня.
5. Калі малы просіць маму застацца з ім дома, часам лепш пайсці яму насустрач, калі існуе такая магчымасць. Першы час пяцідзённы тыдзень дзіцяці цяжка вытрымаць, таму выхадны па серадах аблегчыць прывыканне і новаму распарадку дня.
6. Каб дзіця не адчувала дыскамфорту, пажадана загадзя прывучыць яго да гаршка, адвучыць ад пустышкі, імкнуцца максімальна прытрымлівацца распарадку дня, падобнага з распарадкам дашкольнай установы.
Бацькам неабходна памятаць, што адаптацыя ва ўсіх дзяцей працякае па-рознаму. Хтосьці ўжо на трэці дзень радасна бяжыць у дзіцячы садок, хтосьці месяцамі плача па раніцах, не адпускаючы маму. Дзіцячыя псіхолагі сцвярджаюць, што сілком спрабаваць «здаць» дзіця ў дзіцячы садок не варта, бо значна лепш, калі ён будзе наведваць дашкольную ўстанову з радасцю і задавальненнем.
Безумоўна, слёзы ў першыя дні, а можа і тыдні, непазбежныя. Але паверце, у большасці выпадкаў дзіця плача толькі пры Вас і хутка сцішваецца ў групе. Парадаксальна, але факт: добра, калі дзіця плача. Плач - гэта памочнік нервовай сістэмы, ён не дае перагружаць яе. Горш, калі дзіця заціснуты ціскамі стрэсу і ў яго не атрымліваецца плакаць. Паверце, на змену адмоўным эмоцыям абавязкова прыйдуць дадатныя, якія сведчаць аб завяршэнні адаптацыйнага перыяду. Калі сям'я і выхавальнікі настроены на супрацоўніцтва, то складанасці адаптацыі будуць зведзены да мінімуму. А вось як праходзіць адаптацыя ў нашай групе: